گاهی فکر میکنم که فیلم ها را از کجا می آورند

شاید از دنیای خیال باشند

زیرا در این فیلم ها گاهی

پدر و مادر ها هم

پشیمان میشوند

و انتظار ندارند که 

بچه ای که کتکش زدند

برای معذرت خواهی پیش قدم شود

بلکه خودشان میروند

در این فیلم ها خانه ی دوستان کنار هم است

هفته ای یک بار شب نشینی فامیلی ست

صبحانه ها لاکچری ست

و با شیر و آب پرتقال میل می شود

گاهی انسان های عصبی هم درک می شوند

مردم دلشان به حال کودکان کار و یتیم میسوزد

همه سعی بر کمک دارند

و همدیگر را دوست دارند...!

عجیب است که ما

اینجا چه میکنیم

کاش همیشه در دنیای خیال می گذشت

کاش بتوانیم لحظاتی آن چیزی باشیم که دوست داریم

اما ما فقط می توانیم آن چیزی باشیم که میتوانیم

یک کودک فقیر از خانواده ای معمولی

هیچ گاه شاید نتواند ملکه انگلیس شود

اما می تواند تصور کند که گاهی ملکه ی مهربانی ست

که کودکانی چون خودش را دوست میدارد

در مقابل پسر شاه شاید

هیچ گاه نتواند یک بچه ی فقیر و آزاد باشد

که توان تصمیم گیری برای شغل آینده اش را داشته باشد

اما می تواند لحظه ای تصور کند

یک ماهیگیر 

با یک قایق کوچک است 

که هر روز ماهی برای خانواده ی معمولی اش می برد

در دنیای خیال

همه چیز ممکن است

گاهی باید به ژرف ترین خیالات پناه ببریم

گاهی باید خیالاتی باشیم!

#پر-نویس